Urząd Miejski w Mirosławcu

baner baner baner baner Some description here
Zmniejsz domyślny rozmiar czcionki na stronie Przywróć domyślny rozmiar czcionki na stronie  Zwiększ domyślny rozmiar czcionki na stronie
Zmień język strony na angielski - tłumaczenie odbywa się za pomocą usługi google translator powered by Google

Bronikowo

 

Wieś sołecka położona ok 8 km na wschód od Mirosławca. Wymieniana była już w dokumentach w XIV w. liczyła wówczas 64 łany w tym 4 łany przeznaczone były na wyposażenie parafii. Wchodziła wówczas w skład dóbr zamku w Tucznie. Przypuszczalnie, Bronikowo założone zostało przez margrabiów brandenburskich z rodu Askańczyków, być może przez margrabiego Waldemara w latach 1309-1319. Należała wtedy do tzw. Ziemi Bytyńskiej obejmującej szeroki obszar wokół jeziora Wielki Bytyń.W okresie późniejszym była w posiadaniu rodu Wedlów z Tuczna. W roku 1514 stało się Bronikowo przedmiotem sporu między Wedlami z Tuczna a Wedlami mirosławieckimi. Ostatecznie Wedlowie tuczyńscy oddali je w końcu XVI w posiadanie na prawie lennym rodowi Anklam, których spolonizowana gałąź przejęła nazwisko Bronikowskich. Bronikowo w roku 1610 nawiedziła klęska pożaru, który zniszczył niemal doszczętnie całą wieś. W roku 1736 istniał tutaj folwark ze słodownią. W XVIII wieku właściciele wsi zmieniali się parokrotnie. Po likwidacji dóbr tuczyńskich wieś znalazła się w kluczu majętności marcinkowickich. Od roku 1772 Bronikowo było pod panowaniem pruskim. W granice Polski wróciło dopiero w roku 1945.Wedle relacji „inwentarza pruskiego” z 1773 roku we wsi zamieszkiwało 11 chłopów posiadających grunt, sołtys oraz pewna liczba chłopów bezrolnych. W roku 1831 wieś znalazła się we własności niejakiego Grabskiego.
Kościół katolicki istniał tutaj przypuszczalnie już w XIV wieku. Budynek kościoła, jest niewielką budowlą pochodzącą z 1775 roku. W roku 1912 Bronikowo otrzymało nową szkołę. Od roku 1930 wieś posiadała połączenie komunikacyjne z Tucznem i Mirosławcem, co umożliwiał kursujący regularnie omnibus pocztowy (tzw. „Kraftpostlinie”).
Na początku lutego 1945 roku Bronikowo zostało zajęte przez wojska radzieckie podczas operacji przełamania Wału Pomorskiego. Około roku 1939 wieś liczyła 281 mieszkańców i 66 gospodarstw domowych. Wieś ma układ dwustronnie obudowanej ulicówki, z droga boczną odchodząca na wschód. Przeważa zabudowa jednokondygnacyjna, usytuowana kalenicą do drogi, nakryta dachem dwuspadowym. Domy o konstrukcji ryglowej lub częściej murowanej, ceglane i otynkowane ze skromnym detalem architektonicznym. Za budynkami mieszkalnymi zabudowa gospodarcza często ustawiona w czworobok. W centrum wsi ustytuowany na łagodnym stoku terenu znajduje się Kościół , wznoszący się ku północnemu - zachodowi, zbudowany w 1775 roku, o konstrukcji szachulcowej, wypełnionej murem. Świątynia salowa z trójbocznym zamknięciem od wschodu i kwadratową wieżą od zachodu, w jej przyziemiu wejście główne, od południa kruchta. Dach dwuspadowy, na zamknięciu nawy trójspadowy, wieża nakryta dachem namiotowym. Wewnątrz strop płaski, od zachodu chór muzyczny wsparty na dwóch słupach.
Kościół posiada dzwonnicę z dzwonem z roku 1770.
Jednym z atutów Bronikowa jest możliwość spotkania przemieszczającego się stada żubrów rasy nizinnej (droga Bronikowo – Próchnowo - Piecnik) oraz w okresie migracji koncentrujących się wielotysięcznych stad żurawi. Zjawiska, takie są niewątpliwie jedną z dużych atrakcji turystycznych.  
Około pięciu kilometrów od Bronikowa (na południowy – wschód) zlokalizowany jest rezerwat przyrody „Wielki Bytyń”, który wchodzi w skład Obszaru Chronionego Krajobrazu „Pojezierze wałeckie i Dolina Gwdy”.
W gminie Mirosławiec znajduje się kilka obszarów bezodpływowych. Dwa z nich zlokalizowane są w okolicy Bronikowa. Jeden z obszarów bezodpływowych położony jest w dorzeczu Drawy na wschód od Bronikowa i rozciąga się na południe na teren gminy Tuczno. Drugi znajduje się w dorzeczu Gwdy na południe od drogi Bronikowo – Próchnowo, w którego obrębie jest jezioro Książe.W bliskim sąsiedztwie wsi Bronikowo nie występują żadne większe jeziora. Najbliższe a zarazem największe jezioro to Bytyń (5 km na południowy – wschód od Bronikowa).Na terenach bezodpływowych wokół Bronikowa występują małe oczka wodne pochodzenia wytopiskowego (polodowcowe), które szybko przekształcają się w torfowiska (ulegają sukcesji).
Wieś Bronikowo, na okres 31.12.2006 zamieszkiwana była przez 144 mieszkańców. Od 2000 do 2004 roku notowany jest wzrost populacji Bronikowa o ok. 6%. Natomiast po roku 2004 nastąpił spadek liczby mieszkańców. Większość osób zamieszkujących wieś Bronikowo znajduje się w wieku średnim i poprodukcyjnym. Jest to zjawisko starzenia się społeczeństwa i jest ono charakterystyczne dla całej Gminy Mirosławiec. Osoby powyżej 36 roku życia stanowią 56,25 % populacji ludności Bronikowa. Postępujący odpływ mieszkańców ze wsi, a także spadek liczby urodzeń może doprowadzić do zaniku danej populacji. Liczba mieszkańców na dzień 31.12.2010 r. wyniosła: 152.



Galeria zdjęć (Ireneusz Stawski)

Galeria zdjęć Bronikowa

Dodatkowe informacje