Some description here Some description here Some description here Some description here Some description here
powered by Google

Jadwiżyn

Ruszają prace budowlane świetlicy w Jadwiżynie

 

Parafrazując słowa piosenki Golec Orkiestra „ Tu na razie jest ściernisko ale będzie San Fransisco”, w Jadwiżynie na razie są jabłonie ale będzie… świetlica. We wtorek 2 października br. został przekazany plac pod budowę świetlicy we wsi Jadwiżyn. Prace porządkowe, mające na celu przygotowanie terenu pod postawienie budynku świetlicy ruszą jeszcze w tym roku. Firma "KOMPLEKS" Usługi Remontowo-Budowlane, Mirosław Marciniak, z Piły rozpocznie prace jeszcze w tym miesiącu. Zakończenie całej inwestycji  przewidziane jest na koniec maja 2013r. Firma "KOMPLEKS" została wyłoniona w wyniku przetargu, kwota za którą firma wykona budowę świetlicy to prawie 270 tyś. złotych. Do tego zadania Gmina złożyła wniosek do Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich, po zakończeniu budowy będziemy występowali o dofinansowanie.

 

Czytaj więcej: Ruszają prace budowlane świetlicy w Jadwiżynie

Monika Fierkowicz - super talent z Jadwizyna

Monika Fierkowicz , mieszkanka Jadwiżyna, zajęła 3 miejsce w konkursie pn. "Zaproś gości do swojej miejscowości" organizowanym przez centrum Informacji i Edukacji Ekologicznej w Gdańsku, w ramach Ogólnopolskiego  projektu "Bioróżnorodność - poznaj by zachować".

Celem konkursu było zaprezentowanie walorów przyrodniczych, kulturowych i turystycznych swojej miejscowości na stworzonej stronie internetowej.

W konkursie uczestniczyło 300 osób z województwa pomorskiego oraz województw ościennych.

Monice serdecznie gratulujemy.

 

Jadwiżyn

Sołectwo Jadwiżyn stanowi strefę intensywnego występowania stanowisk archeologicznych. Reprezentuje ono cechy słabo zachowane z okresu wpływów rzymskich (pierwsze wieki naszej ery). Z tegoż okresu pochodzi osada kultury wielbarskiej, położona w dolinie rzeki Płociczny.
Wieś charakteryzuje się licznymi pozostałościami osadnictwa z okresu średniowiecza. W tym właśnie czasie kształtuje się obecny układ miejscowości. Wszystkie stanowiska zlokalizowane na terenie sołectwa podlegają ochronie konserwatorskiej w myśl przepisów o ochronie dóbr kultury.

Jadwiżyn to wieś położona około
8 km na południowy - wschód od Mirosławca. Sołectwo umiejscowione jest przy lokalnej drodze na południe od szosy Tuczno – Mirosławiec.
Według rejestrów urzędowych istnieje od roku 1829. Założono w tym okresie na terenie osady folwark należący do dóbr zamkowych w Tucznie.

W rejonie Jadwiżyna występują stanowiska archeologiczne z okresu wpływów rzymskich (pierwszy wiek naszej ery). Z tego okresu pochodzi osada kultury wielbarskiej. Licznie reprezentowane jest osadnictwo z okresu średniowiecza. W tym czasie kształtował się obecny układ miejscowości w tym i Jadwiżyna.
W granicach Polski wieś ponownie znalazła się w roku 1945.
Obecnie w skład sołectwa Jadwiżyn wchodzą wsie: Jadwiżyn, Sadowo i Setnica.
Sadowo wymieniane było także, jako: „Czadowo”, „Czadow”, „Szadowo”, „Santhow”, „Zado”, „Zadow”. Jest to wieś położona około
5 km na południe od Mirosławca, 108 m n.p.m. Według E. Calliera wymieniana już: „(…) w podrobionym dokumencie z roku 1251, na mocy, którego dzielili się zabranym krajem margrabiowie Brandenburscy i Zakony.”
W rejestrach kościelnych z 1300 roku Sadowo jest wzmiankowane jako wieś posiadająca kościół. Z całą pewnością istniała wieś Sadowo w XIV wieku. Kolejne wzmianki o tej miejscowości pochodzą z lat: 1313r., 1337r., 1349r. Według dokumentu z roku 1337 Sadowo należało do dóbr Günsterbergów i miało 43 łany gruntów. Majętność ta ulegała podziałom i zmieniała właścicieli. Osobliwością Sadowa był fakt, że środkiem wsi przebiegała granica polsko – brandenburska. Część północna należała do Polski i jej właścicielem od roku 1554 był Jerzy Wedel, pan na Mirosławcu. Część południowa wsi była już w granicach Brandenburgii. Po Wedlu północna część Sadowa należała do Blankenburgów, później do rodu Goltz.
Źródła odnotowały, że w roku 1615 sołtysem (polskiej części) Sadowa był niejaki Paul Fritze.

Ten osobliwy podział wsi utrzymał się do roku 1772, kiedy cała ziemia wałecka znalazła się pod pruskim panowaniem i przez Sadowo przebiegała granica między prowincjami. Ten stan rzeczy uległ zmianie w roku 1829, kiedy granicę prowincji przesunięto o 200 –
300 m na południe od wsi.
W roku 1840 wybudowano w Sadowie kościół ewangelicki. Od roku 1892 istniała tutaj miejscowa szkoła.
Około roku 1939 wieś liczyła 211 mieszkańców i 48 gospodarstw domowych. Obecnie liczba mieszkańców wynosi zaledwie 15 (1999r.). W pobliżu wsi znajduje się jezioro o tej samej nazwie o powierzchni około
30 ha oraz głębokości do 4 m

 

. Sadowo wróciło w granice Polski w 1945 roku.

 

Dodatkowe informacje