Some description here Some description here Some description here Some description here Some description here
powered by Google

Próchnowo

Próchnowo – (wymieniane, także jako „Borkenow”, niem. „Prochnow” do 1945). Wieś położona około 12 km na południowy – wschód od Mirosławca, na zachodnim brzegu jeziora Wielki Bytyń: 130 m n.p.m.Próchnowo wymieniane zostało pod datą roku 1337 w „Landbuchu” nowomarchijskim („Neumärkisches Landbuch”, czyli kataster dóbr ziemskich tzw. Nowej Marchii na Pomorzu), jako wieś opustoszała, licząca 64 łany (hufe). Zapis z roku 1349 wspomina o tym, że ze względu na toczące się w latach 1325 – 1335 „wojny pozagraniczne” (m.in. polsko – brandenbursko – krzyżackie) – nieliczni w Próchnowie chłopi uzyskali 4 lata tzw. „wolnizny”, czyli zwolnienia od wszelkich obciążeń na rzecz właściciela dóbr. Po roku 1368, kiedy to większa część ziemi wałeckiej została w wyniku porozumień polsko – brandenburskich włączona do Królestwa Polskiego, Próchnowo (podobnie jak Piecnik) pozostawało we władaniu margrabiów brandenburskich, jako enklawa na terytorium Królestwa. W roku 1490 zostało przekazane, jako lenno Wedlom z Tuczna. Pod względem administracyjnym Próchnowo do roku 1816 należało do Nowej Marchii, kiedy to włączono je do powiatu wałeckiego. Przez stulecie (od połowy wieku XVI do połowy XVII) Próchnowo było własnością rodu von Borkke. Za sprawą tego rodu mieszkańcy wsi przyjęli wyznanie ewangelickie. Od połowy XVII wieku właściciele Próchnowa zmieniali się dość często. Były to rody: Anklam, Beckendorff, Borcke, Schmiedeberg. W drugiej połowie XIX wieku, za sprawą rotmistrza von Reckow’a wybudowano w Próchnowie kościół ewangelicki (z wieżą) w stylu neogotyckim (obecnie pw. Serca Pana Jezusa). Ze względu na dogodne położenie na wysokim brzegu jeziora Bytyń Wielki, teren Próchnowa nadawał się pod budowę wiatraka, który został wzniesiony w roku 1891 na zamówienie młynarza o nazwisku Garske. Próchnowo znalazło się w granicach Polski dopiero w 1945 roku. Wieś została zdobyta 11 lutego 1945 roku przez żołnierzy 3 pp z 1 DP im. T. Kościuszki. Około roku 1939 wieś liczyła 258 mieszkańców i 62 gospodarstwa domowe. Obecnie ma 213 mieszkańców (1999r.).zabudowa gospodarcza często ustawiona w czworobok. Ciekawym obiektem architektonicznym we wsi jest murowany kościół, który charakteryzuje się użyciem form neoromańskich i neogotyckich z drugiej połowy XIX wieku.
Kościół o charakterystycznej dla tego terenu eklektycznej architekturze inspirowanej neoromanizmem i neogotykiem. Zbudowany z cegły z dodatkiem granitu łamanego, jednonawowy z węższym prezbiterium i dwoma bocznymi kaplicami. Elewacja frontowa z centralnie usytuowaną wieżą nakrytą wysokim ostrosłupowym hełmem. Elewacje ze skromną dekoracją architektoniczną, otwory zamknięte półkoliście, prezbiterium i kaplice nakryte sklepieniami murowanymi, nad nawą strop. Kościół stanowi dominantę architektoniczną wsi i terenów przyległych do niej.

Pałac zbudowany z użyciem form neoklasycystycznych na rzucie prostokąta, dwukondygnacyjny, nakryty dachem dwuspadowym, od północnego zachodu parterowa weranda z tarasem. Budynek posiada skromną dekorację architektoniczną: boniowania, gzymsy.
Próchnowo jest położone w urozmaiconej pod względem krajobrazu okolicy, na wysokim brzegu ( od 15 do 17m od lustra wody) jeziora Wielki Bytyń. Urwisty brzeg przecinają liczne jary. Atrakcją turystyczną Próchnowa jest także park krajobrazowy. Jest to rozległy teren dawnego parku przy dworze, pocięty jarami. Znajdują się tam interesujące okazy drzew i krzewów, zarówno krajowych jak i egzotycznych. Występują tam m.in.: buki (obwód do 450 cm), lipy, brzozy, graby, dęby (obwód do 600 cm), tzw. jedlice Douglasa (do 450 cm), żywotniki, modrzewie, a także limby, jodły białe, sosna czarna, leszczyna czerwonolistna, jabłoń jagodowa oraz kasztanowiec japoński.
galeria zdjęć Próchnowa i okolic (zdjęcia wykonane przez
Ireneusza Stawskiego i P. Pawlika)

Dodatkowe informacje